Sevdiklerinizle birlikte, görsel şölen sunan bir doğada harika bir gün geçirmek isterseniz Polonezköy en uygun yer. Kendinizi yenilenmiş, mutlu ve huzurlu hissedeceksiniz.
Polonezköy’ün simgesi kirazdır ve çok meşhurdur, ancak haziran ayında çıkmaktadır, üzgünüz; kiraz için biraz bekleyeceksiniz.

Simay Yaylalı

Bir güzel Pazar günü kendime dedim ki; ”bugün sabah sporunu açık havada yap, kapalı spor salonlarına gitmek yerine doğayla dost ol, bugün”…
Heyecanım daha Polonezköy’ün yolunu tuttuğumda başlamıştı. Önceleri sadece filmlerden ve çevreden duyduğum kadarıyla biliyordum bu görkemli köyü; fakat nasıl bir yer olduğu hakkında en ufak bir resim yoktu aklımda. Polonezköy ile ilk karşı karşıya geldiğim an beni bir köpek karşılamıştı. Sonra Polonezköy yürüyüş parkurunun yolunu tuttum, bir sürü odun vardı ilk girişte, önce şaşırdım neden bu kadar odun kesilmiş, ne yapacaklar bunlarla diye! Sorumun cevabı hala belirsiz. Ama şu bir gerçek ki ormanın değerini; yürüyüşüm boyunca bana eşlik eden dev gibi büyük ağaçlar sayesinde anladım.
Onlar birer hayattı, temiz hava demekti, en önemlisi oksijendi. Cennete düştüm sandım. Hem spor yapıyor hem de ormanın gizemini keşfediyordum. Milyonlarca yaprak yere düşmüştü, bastığımız yerler bitkilerle kaplıydı. Kara parçası görmek neredeyse imkânsızdı, her yer yeşille, sarıyla, kahverengiyle bütünleşmişti. Kaç asırlık ağaçlar bana birer köprü gibiydi, yağmur yağıyordu ama ben ıslanmıyordum, muntazam orman bana bir sığınaktı sanki. Beni koruyordu, yağmurdan. Ağaçların, çeşitli çeşitli hallerini gördüm; toprağa nasıl sımsıkı bağlandıklarını, köklerinin nasıl tutkuyla toprakla bütünleştiğine tanık oldum.
Yürüdükçe dereye yaklaştım, sesi beni dinlendiriyordu. Tüm sıkıntılardan uzaklaşmıştım. Sadece doğa ve ben vardım. Biz vardık; kendi sesimi dinleme fırsatı buldum. Yürüyüş parkurunu tamamladım ve tekrar köye çıktım.
Bir sürü şirin, küçük ev vardı. Pansiyonlar, kahvaltı yerleri, mangal alanları, piknik alanları… Ve tabi ki kestane satan teyzeler… Ben daha önce hiç yavru kestane tatmamıştım ama bir tattıktan sonra büyük kestane yemiyorsunuz artık. Tatları çok güzel. Günün tüm yorgunluğunu o tatlı mı tatlı kestaneler alıyor. Polenezköy’e gidince o yavru kestanelerden alın derim; film izlerken atıştırırsınız, ya da bir şömine başında ve dışarıda kar manzarasıyla yersiniz.
Polonezköy’ü sözcüklerle anlatmak mümkün değil. Mutlaka yaşamak gerek. Aradığınız huzursa, mutluluksa, romantizm ise eğer, kısa bir yolculuk yapmaya değer!

(UYDU HABERLER)
Adı üstünde: Polonezköy

1775 yılında Polonya devleti, Avusturya-Rusya ve Prusya tarafından bölünerek işgal edilmiş, Osmanlı İmparatorluğu Polonya’nın parçalanmasını kabul etmemiş. Bu nedenle Polonezköy’ü Polonyalı göçmenlerin sığınağı haline getirmiş. Osmanlı İmparatorluğu, Kırım Savaşı’nda Polonya’dan kaçan asker ve sivilleri alıp, Osmanlı ordusuyla birlikte savaştırmış. Savaş sonrasında Sultan Abdülmecit şimdiki Polonezköy’ün bulunduğu topraklara yerleşim izni vermiş. Önceleri Osmanlılarca Polonezköy Adamköy olarak anılmış. Daha sonra bu Polonya köyü, “Polonez Karyesi” adını almış. Devlet, burada yaşayan mültecilere 1894′te vatandaşlık belgesi vermiş. 1923 yılında köye Polonezköy adı verilerek etnik bir kimlik kazandırılmış.
Polonezköy, dünyanın önde gelen tanınmış köylerindendir.

Kendin pişir kendin ye
Eğer manzara eşliğinde hem ruhunuzu tatmin etmek hem de karnınızı doyurmak istiyorsanız. Polonezköy’de kendin pişir kendin ye yerleri oldukça fazla.

Görsel şölen
Polonezköy sizlere filmlerdeki gibi görsel şölen sunuyor. Ağaçların ahengi, yaprakların hışırtısıyla yürümek, derenin akıntısını izlemek, suyu şırıltısı, size sanki hiç keşfedilmemiş topraklardaymışsınız gibi hissettiriyor. Polonezköy tam maceracı ruhlara göre.

Aklınızda bulunsun
Polonezköy sakinlerinden Joseph Dohoda şu uyarıyı yapıyor. “ Buraya gelmeye niyetlenenler, sakın hava raporuna bakıp da kanmasınlar, gelmeden önce bir telefon açsınlar.” Çünkü İstanbul’da yağmur yağdığı zaman Polonezköy’de hava harika olabiliyor.

Paylaş

• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 

Yazar hakkında

Editor

İlginizi çekebilir

Tarihi keşfedin

Bu topraklarda, nice imparatorlar ve padişahlar, görkemli saraylarında hüküm sürmüşler. Bıraktıklarıyla da, tarihe ışık tutmuşlar. İstanbul’a ayak basan; âşık olmaktan kendini alamamış. Bu kentin tüm...

Orta Çağ hatırası, Sovyet izleri

Film dekorundan alınmış bir yer burası ya da beni tarihe gömmüşler. Hem de uzağa, Orta Çağ’a! Sokaklarında yürüdüm ben de, ara yollara saptım, merdivenleri çıktım. Haritasız dolaştım zaten bir ülkecik...

Paris, Roma, Venedik… Hangisi?

En güzel sevgililer günü en romantik şehirde geçirilir. İtalyanca'da “Ti Amo”... Fransızca'da “Je t’aime”... İngilizce'de “I love you”... Yüzlerce farklı dil, ama amaç aynı: sevginin ifadesi....